วันขึ้น  ๑๕  ค่ำ  เดือน  ๘  นับเป็นวันสำคัญวันหนึ่งในพระพุทธศาสนาชาวพุทธเรียกว่า

วันอาสาฬหบูชา  คือวันที่พระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า  ทรงแสดงธรรมเทศนา  หรือ

หลักธรรมที่พระองค์ได้ตรัสรู้เป็นครั้งแรกแก่ปัญจวัคคีย์  ณ  ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน  ตำบล

อิสิปตนมฤคทายวัน  เมืองพาราณสี  ณ  ชมพูทวีป  ในสมัยโบราณ  ปัจจุบันดินแดนแห่งนี้

คือ  ประเทศอินเดีย

คำว่า  อาสาฬหะ  เป็นคำภาษาบาลี  มีความหมายว่า  เดือน  ๘  ส่วนคำว่า  บูชา

หมายถึง  การแสดงออกถึงความเคารพนบน้อม  ต่อบุคคลและต่อสถานที่มีพระคุณ

ฉะนั้น  คำว่า  อาสาฬหบูชา  ในที่นี้  จึงหมายถึงการบูชาต่อบุคคลผู้มีพระคุณ

ในวันเพ็ญเดือน  ๘  และหมายถึงการบูชาเพื่อระลึกถึงเหตุการณ์สำคัญในวันเพ็ญ

เดือน  ๘  คือ

๑. เป็นวันที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงปฐมเทศนา

๒. เป็นวันที่เกิดพระสงฆ์ขึ้นในโลก

๓. เป็นวันที่บังเกิดพระรัตนตรัยครบทั้ง  ๓  คือ  พระพุทธ  พระธรรม  พระสงฆ์

เดิมทีประเทศไทยเรา  ไม่เคยมีธรรมเนียมจัดงานวันวิสาขบูชามาก่อน  เพิ่งจะมี

ปรากฏเมื่อปีพุทธศักราช  ๒๕๐๑  ตามประกาศคณะสงฆ์  เรื่องกำหนดวันสำคัญทาง

พระพุทธศาสนาว่า  เพื่อเป็นการเตือนใจพุทธศาสนิกชนทั้งหลาย  ให้ซาบซึ้ง

ในคุณพระรัตนตรัย  จึงกำหนดให้วัดต่างๆ ได้ถือปฏิบัติดังนี้

๑. วันขึ้น  ๑๕  ค่ำเดือน  ๘  ให้เรียกว่า  วันอาสาฬหบูชา

๒. ให้ประกอบพิธีบูชา  เช่นเดียวกันกับวันวิสาขบูชา

๓. ถ้าเป็นปีอธิกมาสให้ประกอบพิธีในวันขึ้น  ๑๕  ค่ำ  เดือน  ๘  หลัง

๔. ให้วัดทั้งหลายประกอบพิธีวันอาสาฬหบูชา  ตั้งแต่พุทธศักราช  ๒๕๐๑

เป็นต้นไป